6 januari 1944

“Zaterdagavond sprak van Wijk. Er hangt een eindeloos ‘never more’ over ieder onzer. Wij denken aan familie en vrienden, die wij voor het laatst hebben gezien. Wij denken aan lotgenoten, die op transport zijn gegaan naar Polen, vrienden van wie wij niets meer hebben gehoord, en van wie wij niets meer zullen horen (…) Wij denken aan de ter dood veroordeelden en de ter dood gebrachten. Wij denken aan hen die aan de fronten staan, over de hele wereld, en die het erger hebben dan wij. Wij denken aan hen die ons dit aandeden, aan de verschrikkingen van Berlijn en Hamburg, waar onzegbaar leed komt over miljoenen onschuldigen, door de bedrijvers van al dit kwaad in ellende gestort.”

(David Koker, Dagboek geschreven in Vught)