26 augustus 1943

“De ochtendappèls waren de ergste, vooral in het begin toen we ons nog niet aan het kampleven aangepast hadden. Dat ochtendappèl vond een uur na het opstaan plaats. Daarvan leek de hoofdfunctie te zijn het tellen of alle gevangenen nog aanwezig waren. En o wee als de telling van het totale aantal gevangenen niet uitkwam. Dan kon het appèl urenlang duren, terwijl we soms in de regen stonden te wachten.”

(Oud-gevangene J. Citroen, Duet Pathétique)