13 juli 1943

Stukje tekst uit een clandestiene brief van David v.G. aan zijn zuster:
“… kans om mijn vrouw en kind te zoeken. Jou kinderen zullen wel flink worden hè. Ik verlang wel erg naar kinderen. Je moet weten dat voor 7 weken geleden hier in Vught nog zoo wat 1000 kinderen waren en nu is er geen eentje meer, hier in het kamp. Mijn dochter is nu al 7 maanden oud. Je kan je wel begrijpen hoe lekker ze kan wezen. Ik geloof als ik haar weer terug zie dat ze al pappa roept. (…)”. In de stromende regen, op 6 juni 1943, zag David zijn vrouw en dochtertje voor het laatst. Zij moesten mee met het berucht kindertransport naar Sobibor, het eindpunt van hun reis.

( T. Wibaut-Guilonard en E. Mager, Kamp Vught 1943-’44, Eindpunt….. of Tussenstation)