12 februari 1944

“Papa zou graag spoedig naar huis komen, maar jullie moeten nog maar een tijdje geduld hebben; onverwacht ben ik ineens thuis. (…) Ik ben heel blij met jullie teekening, die ik goed zal bewaren, hoor. Denken jullie nog wel eens aan papa? Ja, hè, want jullie stoppen altijd wat lekkers in de pakjes, die mama mij stuurt. (…) Lieve L., het blijft mij goed gaan; ik hoop dat jij de moed geen ogenblik verliest. (…) Blijf hopen en liefhebben.”

(uit een brief van een oud-gevangene naar huis)