12 december 1943

“Nog steeds maak ik het best, nog steeds hoop ik elke dag, dat ik weer bij jullie kan komen. Langzamerhand wordt het wachten hopeloos. Nu zou ik alweer blij zijn als ik voor nieuwjaar thuis kon zijn. Vreselijk lijkt me dat om dat weer ver van jullie te moeten vieren. Dat zijn de ergste dagen. Liefste, doe de groeten aan Paps en Mams, en aan de jongens. Ik bewonder je uithoudingsvermogen.”

(Uit een gecensureerde brief van een gevangene)