Boek ‘Twee bijzondere dorpen’

“Nooit vergeet ik de geluiden die afkomstig waren van De IJzeren Man. Ik hoorde joelende kinderen. Wat waren mijn broertje en ik ook graag naar het zwembad gegaan toen het zo warm was.” Tanneke Klaver-Contant was als gijzelaarskind in 1943 gevangen in Kamp Vught. Zij wordt geciteerd in het boek Twee bijzondere dorpen: Vught en Cromvoirt dat op 13 november verscheen. Onze directeur Jeroen van den Eijnde schreef het hoofdstuk Wat hier nog huist aan kwaad: Kamp Vught, een plaats met vele verhalen.

Eindredacteuren en historici Ottie Thiers en Ad van den Oord schreven over de eeuwenlange oorlogvoering op Vughts grondgebied, de slag van Lekkerbeetje, het rijke Roomse leven, de landgoederen, Voorburg, de IJzeren Man, de Vughtse gevangenis en – heel actueel – Vught als knooppunt van wegen. Verder bevat het boek hoofdstukken over archeologie (Liesbeth Theunissen en Stefan Molenaar), de Middeleeuwen (Lauran Toorians), Cromvoirt (Cees Slegers) en de Vughtse Molukkers (Henk Smeets).
Het mooi verzorgde, gebonden geschiedenisboek van 376 pagina’s is rijk geïllustreerd. Twee bijzondere dorpen is een uitgave van de Stichting Erfgoed Vught en Bruna Vught (Moleneindplein 35 en Marktveldpassage 7-9) en is tevens te koop bij boekhandel Adr. Heinen in ‘s-Hertogenbosch (€ 39,50).

Bloemen in askuil

Onze directeur Jeroen van den Eijnde beschrijft een ervaring die hij tijdens het werken aan dit boek meemaakte:
Als zestienjarige was Vughtenaar Rein van Rooij één van de eersten die eind oktober 1944 in het net bevrijde kamp Vught kon rondlopen: “Toen stonden we voor het crematorium. Er lag een hoop as in een kuil. Dan stond er de galg. We keken naar de hoop as. Toen wisten we ‘t. Iemand stelde voor bloemen te gaan plukken. Tien minuten later had hij een boeket en we legden het op de grond. Niemand kon nu nog praten. Er klonk geen woord.”

Jeroen van den Eijnde: “Bloemen in een askuil. Een tijd geleden zag ik voor het eerst sinds lange tijd weer eens een onbekende foto, gemaakt bij Kamp Vught. Het is een indrukwekkend scherpe, in strijklicht genomen foto. Gemaakt door een Canadese legerfotograaf in de uiterste hoek van het kampcomplex, naast het crematorium. Pas in tweede instantie viel mijn blik op de bloemen. Dahlia’s. Precies de bloemen die Rein van Rooij op zijn tocht door het kamp eerder zag in de keurig aangeharkte bloemperkjes die de kampbarakken omgaven (nóg zo’n detail!).
Hoe schoonheid en gruwel samengaan. En hoe het herdenken al begon op die mooie nazomerdag in oktober. En doorgaat tot de dag van vandaag.”

Bekijk het filmpje waarin het boek gepresenteerd wordt (2,45 min.):

Foto: omslag boek; collectie NM Kamp Vught